మీరు అనునిత్యం చేయగలిగే ఒక ఆచరణను ఎంచుకొండి; అల్లాహ్ సాక్షిగా, మీరు (మంచి పనులు చేయడంలో) అలసిపోనంత వరకు అల్లాహ్ కూడా (ప్రతిఫలం ప్రసాదించడంలో) అలసిపోడు

శరీరం భరించగలిగిన దానికంటే ఎక్కువ ఆరాధన విసుగు మరియు అలసటకు దారితీస్తుంది, ఫలితంగా ఆత్మ ఆ ఆచరణను వదిలివేస్తుంది.
ఆరాధనలను (ఇబాదాత్’లను) ఆచరించడంలో మితంగా ఉండటం మరియు సమతుల్యత పాటించడం నిరంతరం వాటి కొనసాగింపుకు మరియు వాటి ఆచరణకు దృఢంగా కట్టుబడి ఉండటానికి దారితీస్తుంది.
అడపాదడపాగా చేసే పెద్ద ఆచరణ కంటే, స్థిరంగా, నిరంతరంగా చేసే చిన్న ఆచరణ మంచిది.
ఇమాం అన్’నవవీ (రహిమహుల్లాహ్) ఇలా అన్నారు: “నిలకడగా, నిరంతరంగా కొనసాగించే ఒక చిన్న ఆరాధన (ఇబాదత్), భారమైన పెద్ద ఇబాదత్ వలే కాకుండా, అల్లాహ్ యొక్క స్మరణ (జిక్ర్) ద్వారా, ధర్మము పట్ల అవగాహన సాధనకు, నిజాయితీగా ఆ ఇబాదత్’ను నిరంతరం కొనసాగించడం మరియు అల్లాహ్ పట్ల తఖ్వాహ్’ల ద్వారా అల్లాహ్ పట్ల నిరంతర విధేయతకు దారితీస్తుంది. ఇది కష్టతరమైన మరియు భారమైన ఇబాదత్’కు భిన్నమైనది. వాస్తవానికి స్థిరంగా ఆచరించే చిన్న ఆచరణ, అప్పుడప్పుడు ఆచరించే పెద్ద ఆచరణలను అనేకరెట్లు అధిగమిస్తుంది.”