'நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சிறியவர், பெரியவர், சுதந்திரமானவர், அடிமை ஆகிய அனைவர் மீதும் ஒரு ஸாஉ உணவு அல்லது ஒரு ஸாஉ பாலாடைக் கட்டி அல்லது ஒரு ஸாஉ அளவு பேரீச்சம் பழம், அல்லது ஒரு ஸாஉ அளவு தொலி நீக்கப்படாத கோதுமை, அல்லது ஒரு ஸாஉ உலர்ந்த திராட்சை

இந்த ஹதீஸில்; நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், ஸகாத்துல் பித்ரின் அளவு ஒரு 'ஸாஉ' உணவு என்ற விடயம் விபரிக்கப்பட்டுள்ளமை. இதில் உணவின் வகை மற்றும் பெருமதி வித்தியாசப்பட்டாலும் அது கருத்திற் கொள்ளப்பட மாட்டாது.
மனிதர்கள் பிரதான உணவாகக் கொள்ளும் அனைத்திலும் ஸகாத்துல் பித்ர் வழங்க அனுமதியுண்டு. ஹதீஸில் நான்கு வகையான உணவுகள் குறிப்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஏனெனில் இவை நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் மக்கள் சாப்பிட்ட உணவு வகைகளாகும்.
ஸகாத்துல் பித்ருக்கு உணவைத் தவிர வேறு பணத்தையோ அல்லது நாணயங்களையோ கொடுப்பது செல்லுபடியாகாது.
ஷர்ஹ் முஸ்லிமில் இமாம் நவாவி கூறுகிறார்: ஒரு விடயம் தொடர்பாக நபித் தோழர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு காணப்பட்டால், அவர்களில் ஒருவரின் கருத்து மற்ற ஒருவரின் கருத்தை விட சிறந்ததாக இருக்க முடியாது. ஆகவே இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில், வேறு ஆதாரங்களை நாம் தேட வேண்டும். இந்த வகையில், ஹதீஸ்களின் வெளிப்படையான கருத்தும், கியாஸும் மற்ற உணவுப் பொருட்களைப் போலவே கோதுமையும் ஸகாத்துல் பித்ராவாக கொடுக்கப்பட்டால் அதன் அளவு ஒரு ஸாஆவாக இருக்க வேண்டும் என்பதை தெளிவாக குறிப்பிடுவதால் அதனை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளல் வேண்டும்.
இப்னு ஹஜர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: அபூ ஸஈத் அல்-குத்ரி (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ், அவர் சுன்னாவைப் பின்பற்றுவதிலும், மரபுகளைப் பேணி நடப்பதிலும், தெளிவான ஆதாரம் இருக்கும் நிலையில் இஜ்திஹாதைத் தவிர்ப்பதிலும் அவருக்கிருந்த ஆர்வத்தை-உறுதியை- எடுத்துக்காட்டுகிறது. முஆவியா (ரழி) அவர்களின் இஜ்திஹாதும் அதனை மக்கள் ஏகமனதாக ஏற்றுக்கொண்டமையும் இஜ்திஹாத் அனுமதிக்கப்பட்டது என்பதற்கும் அது பாராட்டத்தக்க விடயம் என்பதற்கான சான்றாகும் என்பதை இங்கே நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் ஒரு தெளிவான ஆதாரம் இருக்கும் போது குறித்த விடயத்தில் இஜ்திஹாத் செய்வது செல்லு படியாக மாட்டாது.