“Assesi asnjëri prej jush të mos vdesë pa pasur mendim të mirë për Allahun.”

Përkushtimi i fortë i Profetit ﷺ për udhëzimin e umetit të tij dhe dhembshuria e tij e thellë ndaj tyre në çdo gjendje; madje edhe në sëmundjen e tij të fundit, ai vazhdonte ta këshillonte umetin dhe ta udhëzonte drejt shkaqeve të shpëtimit.
Tibiu ka thënë: "Kryeni vepra të mira tani, që të keni mendim të mirë ndaj Allahut në momentin e vdekjes, sepse ata që kanë vepra të këqija, kanë mendim të keq daj Allahut në çastin e vdekjes."
Gjendja më e përsosur e robërve është të kenë një ekuilibër mes shpresës dhe frikës, ndërsa dashuria të mbizotërojë, sepse dashuria është si mjeti transportus (që e bart njeriun), shpresa është ajo që e udhëheqë, ndërsa frika është shtytësi. E Allahu është Ai që e çon njeriun në destinacionin e tij, përmes mirësisë dhe bujarisë së Tij.
Kushdo që është pranë një personi në gjendje vdekjeje, duhet ta ndihmojë atë të ketë shpresë dhe mendim të mirë ndaj Allahut, siç thotë ky hadith se Profeti ﷺ e tha këtë tri ditë para se të vdiste.