Ai që e lexon Kuranin, duke qenë i përpiktë në leximin e tij, është nën përcjelljen e melekëve shkrues, të nderuar dhe punëmirë, ndërsa ai që e lexon atë duke pasur vështirësi gjatë leximit, i ka dy shpërblime

Inkurajimi për memorizimin e Kuranit, për përvetësimin e leximit të tij dhe për lexim të shpeshtë, me qëllim arritjen e shpërblimit, si dhe theksim i pozitës së lartë të atyre që e bëjnë këtë.
Kadi ka thënë: "Kjo nuk do të thotë se ai që ka vështirësi gjatë leximit ka shpërblim më të madh se lexuesi i përpiktë e i aftë. Përkundrazi, lexuesi i përpiktë dhe i aftë është më i lartë dhe ka shpërblim më të madh, sepse ai është me melekët që shkruajnë veprat dhe merr shpërblime të shumta. Kjo pozitë e lartë nuk është përmendur për askënd tjetër. Si mund të jetë i barabartë ai që nuk ka treguar të njëjtin përkushtim ndaj Librit të Allahut, as memorizimin e tij, as mjeshtërinë, as leximin e shpeshtë dhe as kuptimin e tij, derisa të ketë arritur përsosmërinë në të?!"
Ibn Bazi ka thënë: "Ai që e reciton Kuranin me përpikëri, duke e përvetësuar leximin e tij dhe duke e memorizuar mirë, do të jetë me melekët shkrues, të nderuar dhe punëmirë. Domethënë, nëse e lexon atë si me fjalë ashtu edhe me vepra, e jo thjesht vetëm me lexim. Ai shkëlqen në leximin e tij dhe në veprimin sipas tij, domethënë i përmbahet atij si në fjalë ashtu edhe në kuptim."