සැබැවින්ම මම වදනක් දනිමි. එය පැවසුවේ නම් අත් ව ඇති දෑ ඔහුගෙන් පහව යනු ඇත. ඔහු ‘අඌදු බිල්ලාහි මිනෂ් ෂෙයිතානිර් රජීම්’ (හෙළා දමන ලද ෂෙයිතාන්ගෙන් සිට ආරක්ෂාව මම අල්ලාහ්ගෙන් පතමි.) යැයි පැවසුවේ නම් ඔහුට අත්ව ඇති දෑ ඔහුගෙන් පහව යනු ඇත.”

යම් කාරණාවක් වී නම් එවැනි අවස්ථාවක ඒ ගැන මඟ පෙන්වීමට හා කියා දීමට නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් තුළ තිබූ දැඩි කැමැත්ත.
කෝපයට පත්වීම ෂෙයිතාන්ගෙන් සිදු වන්නකි.
කෝපය ඇති වූ අවස්ථාවක හෙළන ලද ෂෙයිතාන්ගේ හානියෙන් ආරක්ෂාව අල්ලාහ්ගෙන් පැතීමට නියෝග කිරීම. උත්තරීතර අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි: "ෂෙයිතාන් ඔබව කෝපටය පත් කරන්නේ නම් ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව පතන්න.." (අල්-කුර්ආන් පාඨයකි)
බැණ වැදීම හා ඒ හා සමානව දොස් නැගීම ගැන අවවාද කිරීම. මෙම කරුණු දෙක හේතුවෙන් මිනිසුුන් දුරස්ව යනු ඇත. එය සැබැවින්ම ඒ දෙක මිනිසුන් අතර දූෂිතකම් ඇති කිරීමට තුඩු දෙන බැවිනි.
සවන් නොදුන් අය වෙත උපදෙස දන්වා සිටීම. එය, ඔවුන් එමගින් ප්‍රයෝජන ලබනු පිණිසය.
නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ කෝපය ගැන අවවාද කරමින් සිටියහ. සැබැවින්ම එය නපුරට හා නොසැළකිලිමත්කමට හේතුවන බැවිනි. උත්තරීතර අල්ලාහ් තහනම් කළ කරුණක මිස වෙනත් කිසිදු අවස්ථාවක (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් කෝප වූයේ නැත. එම කෝපය ප්‍රශංසනීය කෝප වීමකි.
'මට පිස්සු හැදී ඇත්තේ ද?' යන ප්‍රකාශය සම්බන්ධයෙන් නවවි තුමා මෙසේ පවසයි: සැබැවින්ව එසේ ප්‍රකාශ කළ තැනැත්තා කුහකයින් අතරින් හෝ දරදඬු ගම්බද අරාබිවරුන් අතරින් හෝ කෙනෙකු විය හැකි බවය.