“සුබ්හානල්ලාහ් ! (අල්ලාහ් අති පිවිතුරුය.) සැබැවින්ම මුඃමින්වරයෙකු අපිරිසිදු නො වන්නේය” යැයි පැවසූහ

සැබැවින්ම ජනාබත් හෙවත් අනිවාර්යයෙන් ස්නානය කළ යුතු තත්ත්වයක කිසියම් කෙනෙකු සිටින්නේ නම් ඔහුව වළක්වාලනුයේ සලාතය, අල්-කුර්ආනය ස්පර්ශ කිරීම හා මස්ජිදයේ රැඳී සිටීමය. මුස්ලිම්වරුන් සමග වාඩි වීම, ඔවුන්ව හමුවීම එය වළක්වන්නේ නැත. එමගින් ජනාබත් තත්ත්වයේ සිටින්නා අපිරිසිදු අයකු වන්නේ නැත.
දේවත්වය විශ්වාස කළ මුඃමින්වරයා ජීවත්ව සිටිය ද මිය ගිය ද, ඔහු පිරිසිදුය.
ගෞරවණීය, දැනුමෙන් සපිරුනු, දැහැමි අයට ගෞරවය කිරීම හා ඔවුන්ගේ සභාවන්හි ඉතා අලංකාර අයුරින් වාඩි වීම.
අනුගමනය කරන්නා අනුගමනය කරනු ලබන්නාගෙන් වෙන්ව යන අවස්ථාවක අවසරය පැතීම ආගමානුගත කරන ලද්දකි. අබූ හුරෙයිරා (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා තමන්ට නොදැනුවත්ව සෙමින් යාම පිළිබඳ නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ පිළිකුල් කළහ. එය එසේ අවසර පැතීම යහපත් විනයක් වන බැවිනි.
පුදුමයට පත් වන අවස්ථාවක "සුබ්හානල්ලාහ්" (අල්ලාහ් සුවිශුද්ධය) යැයි පැවසීම.
යහපත් කටයුත්තක් සඳහා තමන් ලැජ්ජාවට පත් වූ කරුණ සම්බන්ධයෙන් තමන් ගැන කතා කිරීමට පුද්ගලයෙකුට අවසර ඇත.
දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරන ප්‍රචණ්ඩකාරී කාෆිර්වරයා නජීස් (අපිරිසිදු) වේ. ඔහු එසේ අපිරිසිදු වනුයේ ආධ්‍යාත්මික වශයෙන් ඔහුගේ ප්‍රතිපත්තියේ පවතින කිලිටි නිසාවෙනි.
නවවි තුමා මෙසේ පවසයි: මෙම හදීසය තුළ තවත් විනයක් ඇතුළත්ව ඇත. එනම් විද්වතෙකු තමන්ව අනුගමනය කරන්නා නිවැරදි දෑට පටහැනිව යමක් සිදු කරනු බිය වූ විටෙක, ඒ ගැන ඔහුගෙන් විමසා ඔහුට නිවැරදි දෑ පවසා සිටීම හා ඔහුට එහි ප්‍රඥාව පැහැදිලි කර දීමය. අල්ලාහ් මැනවින් දන්නාය.