الله دې هغه سړی تازه او ښاد لري چې له موږ څخه څه واوري، او لکه څنګه یې چې اورېدلی وي نورو ته يې ورسوي، ځکه ځینې وختونه هغه څوک چې خبر رسوي، له هغه چا نه ښه پوهېږي چې خبر يې اورېدلی وي

د نبوي سنت پر حفظولو او خلکو ته یې په رسولو کې ټېنګار.
د اهل الحدیثو فضیلت او د حدیث د زده کړې عزت.
د هغو علماوو د فضیلت بیان چې د استنباط او پوهې خاوندان دي.
د صحابه کرامو فضیلت؛ همدوی وو چې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه يې حدیثونه اورېدلي او موږ ته یې رارسولي دي.
المناوي ویلي: په دې سره یې څرګنده کړه چې د حدیث د راوي لپاره فقاهت (په حدیث پوهه) شرط نه دی، بلکې شرط یې حفظ دی؛ او فقيه ته په کار دي چې په حدیث ښه پوه شي او تدبر پکې وکړي.
ابن عیینه ویلي: داسې څوک نشته چې د حدیث زده کړه کوي، مګر دا چې د دې حدیث له امله به یې پر مخ کې ښایست (نضارت) ښکاري.
د محدثینو په نېز حفظ دوه ډوله دی: د زړه او سینې حفظ (یادښت)، او د کتاب او لیک حفظ (لیکلی یادښت)، او دواړه ډولونه د حدیث په دعا کې شامل دي.
د خلکو پوهې سره متفاوتې دي؛ نو کېدای شي یو چاته ته چې حدیث رسول شوی، هغه تر اورېدونکي ډېر پوه وي، او کېدای شي یو څوک د فقهې حامل وي، خو خپله فقیه نه وي.