یو سړی رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغی او د ځینو کارونو په اړه یې ورسره خبرې وکړې، نو ویې ویل: هغه څه کیږي چې الله ئې وغواړي او ته یې وغواړې، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: «آیا زه دې له الله جل جلاله سره برابر وګڼلم؟ ووایه: هغه کیږي چې یوازې الله یې وغواړي

دا ویل منع دي: چې ووایي "هغه څه چې الله ئې وغواړي او ته یې وغواړې" او دې ته ورته نور الفاظ، چې د بنده اراده د "او" په توري سره د الله له ارادې سره یو ځای کوي، ځکه دا کوچنی شرک دی.
د ناروا کارونو منع کول واجب دي.
رسول الله صلی الله علیه وسلم له توحید څخه ساتنه کړې او د شرک ټولې لارې یې تړلې دي.
د بدۍ د غندلو په وخت کې، په رسول الله صلی الله علیه وسلم د اقتداء له مخې ښه دا ده چې بلل شوي ته د حلال بدیل بلنه ورکړل شي.
په دې حدیث کې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د دې وینا «ما شاء الله وَحْدَه» یعنې هغه چې الله یې وغواړي او دې وینا : «قل: ما شاء الله ثم شئت» ووایه! هغه چې الله یې وغواړي او بیا یې ته وغواړې تر منځ داسې جمع کیدی شي چې د : «ما شاء الله ثم شئت» وییل جایز دي یعنې هغه چې الله یې وغواړې او بیا یې ته وغواړې. خو د «ما شاء الله وحده» وییل غوره دي، یعنې هغه چې یوازې الله یې وغواړي.
دا روا ده چې ووایې: «ما شاء الله ثم شئت» " هغه چې الله یې وغواړې او بیا یې ته وغواړې" مګر دا غوره ده چې ووایي: "هغه چې یوازې الله یې وغواړي".