کله چې یو مسلمان د وصیت کولو لپاره څه ولري، نو ورته روا نه دي چې درې شپې پرې تېرې شي پرته لدې چې هغه یې لیکلی وي

د وصیت مشروعیت او لیکلو ته یې باید انسان تل مخکښه وي او د شریعت د حکم سره سم یې باید تشریح کړي، تر څو مرګ ته چمتووالی ولري او د وصیت او د وصیت د لګښتونو په اړه باید بصیرت ولري، مخکې له دې چې پر یو بل څه ترې بوخت شي.
د وصیت معنا: هغه ژمنه ده، چې یو څوک د خپل مرګ نه وروسته یو چا ته د خپل مال د مدیریت دنده سپاري، یا ورته د خپلو کوچنیو ماشومانو د پاملرنې دنده ورسپاري او یا د خپل مرګ نه وروسته د خپل ملکیت کوم کاروبار چا ته سپاري.
وصیت په درې ډوله دی: ۱- مستحب، دا وصیت پدې اړه دی چې د خېر او ښېګڼې په لار کې یې له مال څخه یو څه ولګول شي؛ تر دې چې له مرګ څخه وروسته ورته ثواب ورسېږي. ۲- واجب، دا د هغو حقونو په اړه وصیت دی چې پر ده باندې دي، برابره خبره ده چې که هغه د الله حقونه وي لکه چې: زکات یې نه وي ویستلی، یا یې كفَّارة یا داسې بل څه ادا کړي نه وي چې شرعا پرې مکلف وي، او یا د بندګانو حقونه وي لکه: پور او د امانتونو سپارل. ۳- او حرام وصیت، که چېرته یې په خپل مال کې دریمې برخې په زیات مال وصیت کړی وي، یا دا چې وارث ته یې وصیت کړی وي.
د ابن عمر رضی الله عنهما فضیلت، او د خېر کړنو ته یې سبقت، او د حکیم شریعت پيروي.
ابن دقیق العید ویلي: د دوو یا دریو شپو اجازه د سختۍ او مشقت د مخنیوي لپاره ده.
مهم شیان باید په لیکلي بڼه مستند شي؛ ځکه چې دا کار د حقوقو د ساتنې لپاره زیات خوندي دی.