بِاسْمِ اللهِ أَرْقِيكَ، مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ، اللهُ يَشْفِيكَ بِاسْمِ اللهِ أَرْقِيكَ». «د الله په نوم دې دموم، له هر هغه شي نه چې تا ځوروي، د هر نفس او د حسد کوونکي له بدۍ څخه، الله دې شفا درکړي، د الله په نوم دې دموم

د ناروغۍ په اړه خبر ورکول جایز دي، تر څو ورته خپل حالت بیان کړي، نه دا چې د شکایت او ناراحتۍ لپاره.
دم کول په لاندې شرطونو جایز دي: ۱- چې په قرآن، د الله تعالی په ذکر او مشروعه دعاګانو سره وي. ۲- چې په عربي ژبه وي، یا په داسې ژبه وي چې معنا یې معلومه وي. ۳- باور ولري چې دم په خپله اغیزه نه لري؛ بلکې له اسبابو څخه یو سبب دی چې د الله تعالی له اجازې پرته هېڅ اغیزه نه لري. ۴- له شرک، حرامو، بدعت او دې ته ورته شیانو څخه پاک وي.
د نظر (سترګو لګېدو) د ضرر ثبوت، او دا چې نظر حق دی، نو باید سړی ترې ځان دم کړي.
په هغه څه دم کول مستحب دي چې په حدیث کې راغلي دي.
نبي ﷺ هم لکه د نورو انسانانو په څېر دی، چې د هغوی په څېر به ناروغه کېده لکه څنګه چې هغوی ناروغه کېږي.
د الله تعالی له لورې د خپل نبي ساتنه او پالنه، او په دې چاره ملاېکې مقررول.