لَوْ يَعْلَمُ المَارُّ بَيْنَ يَدَيِ المُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أنْ يَقِفَ أرْبَعِينَ خَيْراً لَهُ مِنْ أنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ

تحریم عبور از جلوی نمازگزار در صورت نداشتن ستره، و یا عبور از میان نمازگزار و ستره در صورت که جلو او ستره باشد.
ابن حجر می گوید: در تحدید آن اختلاف است، گفته شده كه بين نمازگزار و مقدار مکان سجده، و گفته شده که بین نماز گزار و عبور کننده به مقدار سه گز فاصله باشد، و گفته شده که بین او و عبور کننده به مقدار پرتاب سنگ فاصله باشد.
سیوطی می گوید: مراد از عبور این است که از جلوی او بگونۀ عرضی عبور کند، اما اگر از جلوی او به سمت قبله حرکت کند، شامل تهدید نمی شود.
نمازگزار بهتر است در مسیرهای مردم یا در جاهایی که باید از آن عبور کنند نماز نخواند، تا نمازش را در معرض نقصان قرار ندهد، و یا رهگذران را در معرض گناه قرار دهد، او باید بین خود و عابران ستره و مانعی بگذارد.
از آن چنین برداشت می شود که گناه ناشی از نافرمانی در آخرت، هر چند کوچک باشد، از هر سختی در دنیا بزرگتر است، هر چقدر هم که شدید باشد.