هر مست کنندۀ -نشه آور- حرام است

نبیذ به آبی گویند که خرما، عسل، جو یا مانند آن در آن ریخته شود تا طعم و مزۀ شیرین پیدا کند، این نوشیدنی ممکن است پس از مدتی تخمیر شده و نشه آور گردد.
حدیث پیشین قاعده‌ای کلی در تحریم همۀ انواع مسکرات اعم از شراب، حشیش/چرس و دیگر مواد نشه کننده می باشد.
اهمیت پرسش از امور مورد نیاز مسلمان.
نخستین گام در تحریم شراب، هنگام فرا رسیدن وقت نماز بود؛ زمانی که گروهی از مهاجران در حالی که نشه بودند به نماز ایستادند و در قرائت خود اشتباه کردند؛ در این هنگام این قول الله متعال نازل گردید: (ای کسانی‌ که ایمان آورده‌اید، در حال نشه به نماز نزديک نشويد تا زمانی که بدانید چه می‌گویید)[النساء: 43]. منادی رسول الله (صلی الله علیه وسلم) ندا نمود که:هیچ نشه به نماز نزدیک نشود"، سپس الله متعال آن را به طور کلی با آیات دیگر حرام گردانید: (ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بی‌تردید، شراب و قمار و نشانه‌های معبودان باطل و تیرهای قرعه‌کشی [برای فالگیری]، پلید [و] از کار[های] شیطان هستند؛ پس از آنها دوری کنید؛ باشد که رستگار شوید. در حقیقت، شیطان می‌خواهد با شراب و قمار، در میان شما دشمنی و کینه ایجاد کند و شما را از یاد الله و از نماز بازدارد؛ پس [ای مؤمنان، حال که حقیقت را دانستید،] آیا از آنها دست برمی‌دارید؟) [المائدة: 90، 91].
الله متعال شراب را حرام قرار داده؛ به دلیل ضررها و مفاسد بزرگی که دارد.
عبرت و معیار در تحریم، وجود صفت نشه آوری است؛ بنابر این اگر نبیذ وصف نشه آوری داشته باشد حرام است، و اگر این وصف را نداشته باشد مباح می‌باشد.