کسی که در دین ما نوآوری کند که در آن نباشد، پس آن مردود است

مبنای عبادات بر آن چیزی است که در کتاب و سنت آمده است، بنابراین الله تعالی را عبادت نمی‌کنیم مگر بر اساس شرع، نه بر اساس بدعت‌ها و نوآوری ها.
دین به رای و نیکو پنداشتن ما نیست، بلکه به پیروی از پیامبر صلی الله علیه وسلم است.
این حدیث دال بر کمال دین است.
بدعت هر چیزی است که در دین نوساخته شود، و در زمان پیامبر صلی الله علیه وسلم و اصحاب او وجود نداشته باشد؛ عقیده باشد یا قول یا عمل.
این حدیث از اصول اسلام است و همانند ترازویی است برای اعمال، زیرا همانطور که عملی که برای خشنودی الله نباشد پذیرفته نمی‌شود و انجام دهنده‌اش ثوابی ندارد، به همان صورت هر عملی که بر اساس رهنمود پیامبر صلی الله علیه وسلم نباشد به انجام دهنده‌اش بازگردانده می‌شود و از او پذیرفته نمی‌شود.
حدیث، قاعده‌ای است در ردّ بدعت‌های نوپدید و منکرات واقع‌شده.
نوآورى هایی که از آن نهی شده آن امور نوساخته‌ای هستند که به امر دین مربوط باشند نه امور دنیا.