همانا الله متعال واجباتی را مقرّر داشته، پس آنها را ضایع مسازید؛ و حدودی را تعیین کرده است، پس از آنها تجاوز نکنید؛ و چیزهایی را حرام کرده است، پس به آنها تعدّی نورزید؛ و از برخی امور به سبب مهربانی بر شما - نه از روی فراموشی - چشم پوشیده است، پس در جستجوی آنها برنیایید

این حدیث گواه بر این است که الله متعال، قانونگذار است و فرمانروایی امر تنها به دست اوست.
حدیث در بردارنده قواعد شرع در زمینه حکم و اباحت است؛ چرا که حکم شرعی یا مسکوت عنه است، یا به آن سخن گفته شده؛ و آنگاه که سخنی در کار باشد، یا مأمورٌ‌به است - چه به وجوب چه به استحباب - و یا منهیٌّ‌عنه است - چه به تحریم چه به کراهت - و یا مباح است.
آنچه الله متعال درباره آن سکوت کرده، نه واجبش گردانیده، و نه حدّی برایش مقرّر داشته، و نه از آن نهی کرده پس حلال است.
چه نیکو بیان نمود پیامبر الله - صلی الله علیه وسلم - آنگاه که حدیث را با این تقسیم‌بندی روشن و آشکار ادا فرمودند.
لزوم پایبندی به فرائض الله متعال.
حرام بودن تعدی از حدود الله متعال.