هر کس از کوهی خود را پرتاب كند و خود را بکشد جاودانه در آتش جهنم خواهد ماند، و هر کس زهر بنوشد و خود را بکشد، در جهنم زهر او در دستش می باشد و آن را در آتش جهنم می نوشد، و جاودانه در آن می ماند

تحریم قتل نفس انسان، و این که از گناهان کبیرۀ است که مستحق عذاب دردناک می گردد.
آنچه در حديث ذكر كرده مثال بعضی انواع قتل نفس است، وگرنه به هر شيوه ای كه نفس به قتل رسانده شود به همان گونه مورد مجازات قرار می گیرد، و در بخاری قول او صلی الله علیه وسلم چنین نقل شده که می فرمایند: «کسی که خود را خفه کند در جهنم نیز آن را خفه می کند، و هر که آن را با خنجر بزند در جهنم نیز آن را به خنجر می زند».
نووی می‌گوید: و اما قول او صلی الله علیه وسلم: (فهو في نار جهنم خالدًا مخلدًا فيها أبدًا)؛ گفته شد: در آن اقوالی است: اول: محمول بر انجام دهندۀ آن است که اگر این کار را حلال بداند، کافر است، و این جزایش است، و دوم: این که مراد از جاودانگی مدت طولانی و اقامت طولانی است، نه حقیقت جاودانگی، چنانکه گفته می شود: الله ملک پادشاه را جاودانه نماید، سوم: این که این جزایش است، ولی الله متعال لطف نموده و خبر می دهد هر که مسلمان بمیرد تا ابد در جهنم نخواهد ماند.
این بر اساس شباهت دادن کیفرهای اخروی به کیفرهای دنیوی است، و از آن برداشت چنین می شود که گناه جنایت انسان نسبت به خود مانند جنایت او در برابر دیگران است؛ چون نفس او ملکیت خودش نیست، بلکه از آن الله متعال است، پس در آن هیچ گونه تصرفی کرده نمی تواند مگر آن که به او اجازه داده است.