لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ وَدْعِهِمُ الْجُمُعَاتِ أَوْ لَيَخْتِمَنَّ اللهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ، ثُمَّ لَيَكُونُنَّ مِنَ الْغَافِلِينَ». « گروهی از مردم به ترک نماز جمعه رو می آورند و بیم آن می رود که الله متعال بر دل‌هایشان مهر زند، و سر انجام از غافلان شمرده می‌شوند

هوشدار از عدم حضور در نماز جمعه، و اینکه این کار از گناهان کبیره است.
النووی می گوید: حدیث بیانگر این است که نماز جمعه فرض عین است.
مشروعیت قرار دادن منبر برای خطبه.
السندی می‌گوید: منظور اینست که یکی از دو چیز اجتناب‌ناپذیر است: یا پایان دادن ترک نماز جمعه، و یا الله متعال بر دل‌هایشان مهر می‌زند، چون عادت كردن به ترک نماز جمعه، زنگ بر قلب غلبه نموده و نفس ها از ادای طاعات زهد را پیشه می کنند.
واعظ و تذکر دهنده اگر بخواهد مردم را وعظ نماید باید آن را در حال ابهام و غیر مشخص نمودن کسی انجام دهد؛ زیرا این امر منجر به قبول نصیحت و اطاعت از دستورها می شود.