آیا سقایت حاجیان و آباد ساختن مسجد الحرام را همانند کسی قرار دادید که به الله و روز آخرت ایمان آورده...؟» (سوره توبه، آیه ۱۹) تا پایان آیه

به نقل نعمان بن بشیر رضی الله عنهما، وی نزد منبر پیامبر صلى الله علیه وسلم نشسته بود که شنید مردی می‌گوید: پس از اسلام آوردن، برایم اهمیتی ندارد که هیچ عملی انجام ندهم جز آب‌دادن به حاجیان. و دیگری گفت: پس از اسلام آوردن، برایم اهمیتی ندارد که هیچ عملی انجام ندهم جز آبادانی و خدمت به مسجدالحرام، و سومی گفت: جهاد در راه الله از آنچه شما گفتید برتر است. عمر بن خطاب رضی الله عنه آنان را از بلند کردن صدا نزد منبر پیامبر صلى الله علیه وسلم - که در صبحگاه روز جمعه بود - بازداشت و گفت: «اما هنگامی که نماز جمعه را به جای آوردم، نزد پیامبر رفته و در مورد آنچه در آن اختلاف کردید از ایشان نظرخواهی می‌کنم». در این هنگام، الله عزوجل این آیه را نازل فرمودند:

آیا آب‌دادن به حاجیان و آباد‌کردن مسجد الحرام را با [ایمان و عملِ] كسى كه به الله و روزآخرت ایمان آورده و در راه الله جهاد كرده است برابر می‌دانید؟ [این دو هرگز] نزد الله برابر نیستند؛ و الله گروه ستمکاران را هدایت نمى‌كند. [التوبة: 19].