أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا وَلِتَعَلَّمُوا صَلَاتِي» یعنی: «ای مردم، برای این چنین کردم که از من تبعیت کنید و نماز مرا فرا گیرید

از ابوحازم بن دینار روایت است که: مردانی به نزد سَهل بن سَعد ساعِدی رفتند و در بارهٔ منبر [پیامبر] که چوبش از چیست بحث کرده بودند، پس ایشان گفت: به الله سوگند من می‌دانم که از چیست و من آن را در اولین روزی که نهاده شد و اولین روزی که رسول الله صلی الله علیه وسلم بر آن نشست دیدم، رسول الله صلی الله علیه وسلم به نزد فلان زن - زنی از انصار که سهل نام وی را برد - فرستاد و خطاب به ایشان فرمود: «غلامت را که نجار است امر کن تا برای من چوب‌هایی (منبری از چوب) بسازد تا هنگام سخن گفتن با مردم بر آن بنشینم» پس آن زن او را امر کرد و او آن را از درختان طَرَفهٔ غابه (محلی در بیرون مدینه به سمت شام) ساخت و سپس آن را آورد. آن زن آن را به نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم فرستاد و ایشان نیز امر کرد تا اینجا نهاده شود. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم را دیدم که [برای آموزش مردم] بر آن [منبر] نماز خواند و در حالی که بر آن بود تکبیر گفت و سپس در حالی که بر آن بود به رکوع رفت و سپس به پشت سر پایین آمد، و در [کنار] پایهٔ منبر سجده کرد و سپس [به روی آن] بازگشت و وقتی که [نمازش را] به پایان رساند فرمود: «أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا وَلِتَعَلَّمُوا صَلَاتِي» یعنی: «ای مردم، برای این چنین کردم که از من تبعیت کنید و نماز مرا فرا گیرید».