بِسْمِ الله أرْقِيكَ، مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ، اللهُ يَشْفِيكَ، بِسمِ اللهِ أُرقِيكَ». «به نامِ الله بر تو دعای شفا می خوانم (و از او می خواهم) که تو را از آنچه آزارت می دهد و از هر شخص يا چشمِ حسودی در پناه خويش قرار دهد؛ الله تو را شِفا بخشد که به نامِ او، برای تو دعای شِفا و بهبودی می کنم

اطلاع دهی از بیماری به عنوان بیان واقعیت وضعیت جایز است، نه به عنوان ابراز ناراحتی یا بی حوصلگی.
خواندن دعای شفا با شرط های ذیل جایز است: 1- با قرآن یا با ذکر الله متعال و با دعای شرعی. 2- باید به زبان عربی یا به زبان های دیگر با معنی معلوم باشد. 3- اعتقاد به اینکه خواندن دعا شفا در ذات خود اثر ندارد؛ تنها سببی از اسبابی است که اثری ندارد مگر به اذن الله متعال. 4- از شرک و حرام و بدعت و هر چیزی که به آنها منتهی می شود مبرا باشد.
اثبات ضرر چشم بد، و این که آن حق است، پس باید در صدد مصئون ماندن از آن بود.
مستحب بودن خواندن دعای شفا همانطور که در حدیث آمده است.
پیامبر صلی الله علیه وسلم نیز مانند هر انسان دیگری، به بیماری هایی مبتلا می شد که دیگران به آن گرفتار می شوند.
عنایت الله متعال به پیامبرش و محافظت او، و سپردن این امر به فرشتگانش.