يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حُفَاةً عُراةً غُرْلاً

بیانی از وحشت روز قیامت، و اینکه در آن روز هیچ چیز انسان را از حسابرسی و اعمالش مشغول نمی کند.
تاکید بر این که انسان جز در حالت غفلت مرتکب گناه نمی شود؛ زیرا اگر عظمت کسی را که نافرمانی نموده یا عذاب او را به یاد آورد، هرگز از ذکر، شکر، حسن عبادت او برای یک لحظه هم غافل نمی شد، به همین دلیل است که اهل محشر مشغول خود می باشند، و به یکدیگر نگاه نمی کنند.
شدت حیا زنان در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم، این عایشه رضی الله عنها است که وقتی می شنود مردم اعم از زن و مرد در کنار هم برهنه جمع می شوند.
سندی می گوید: هرکس مشغول عمل خود می باشد و از احوال برادرش خبر نمی باشد، الله متعال می فرماید: {لِكُلِّ ‌امْرِئٍ ‌مِنْهُمْ ‌يَوْمَئِذٍ ‌شَأْنٌ ‌يُغْنِيهِ}. (در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‌دارد [و از دیگری بازمی‌ دارد]. [عبس: 37]، بنابرین هیچ کس به عورت دیگری توجه نمی کند.
ختنه: برای مردها: بریدن پوستی است که روی حشفه (سر ذکر) را پوشانده است، و برای زن ها: بریدن پوست بالای محل دخول، شبیه تاج خروس است.