بعد از نزول (إذا جاء نصرُ الله والفتح) [النصر: 1]، رسول الله صلی الله علیه وسلم هیچ نمازی اقامه نکرد مگر اینکه در آن این دعا را خواند: «سُبْحانَكَ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي

در این حدیث عایشه رضی الله عنها یاد آور می شود که وقتی الله متعال سوره ی النصر را بر رسول الله صلی الله علیه وسلم نازل نمود و پیروزی مذکور در این سوره و فتح مکه را دید، به امر الهی در این سوره جامه ی عمل پوشاند، آنجا که می فرماید: «فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ»؛ بنابر این هنگام نماز در رکوع و سجده این ذکر و دعا را زیاد می خواند: «سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي». این کلمات الله متعال را از هر عیب و نقصی پاک می دانند و با حمد و ستایش او همراه هستند و با طلب مغفرت و آمرزش از الله متعال پایان می یابند.