خون هیچ مسلمانی حلال نمی‌گردد مگر به یکی از این سه علت

حرام بودن ارتکاب این سه جرم بزرگ، و هر کس یکی از آنها را مرتکب شود، سزاوار مجازات به قتل می‌گردد: این مجازات یا به سبب کفر است – همانند مرتد از دین اسلام – و یا به عنوان حد شرعی است – که شامل زنای محصن و قتل عمد می‌شود.
لزوم پاسداری از آبرو و پاکدامنی.
وجوب احترام به مسلمان، و مصئونیت خون او.
تشویق به پایبندی به جماعت مسلمانان و پرهیز از تفرقه.
شیوه آموزش نیکوی پیامبر اکرم ﷺ که گاهی سخن خویش را در قالب تقسیم‌بندی بیان می‌فرمودند؛ چرا که این روش، مسائل را محدود و منظم نموده و فراگیری آن را آسان‌تر می‌سازد.
الله متعال حدود [و مقرّرات کیفری] را تشریع نمود تا جنایتکاران را بازدارَد، و جامعه را از گزند جرائم مصئون دارد.
اجرای این حدود از اختیارات زعیم و حاکم است.
اسباب جواز قتل (مجازات مرگ) بیش از سه مورد است، ولی همگی شامل همان سه دسته اصلی قرار می‌گیرند،. ابن عربی المالکی می‌گوید: هیچ موردی به هیچ وجه از این سه قسم خارج نیست؛ زیرا هر که جادوگری کند یا پیامبری را دشنام دهد، کافر گشته و در زمره ترک‌کنندگان دین (مرتد) محسوب می‌شود.