مَا ظَنُّكَ يَا أَبَا بَكرٍ بِاثنَينِ الله ثَالِثُهُمَا»: «ای ابو بکر، در باره ی دو نفری که سومين آنها الله است، چه گمان می کنی؟

فضیلت ابو بکر صدیق رضی الله عنه در مصاحبت با رسول الله صلی الله علیه وسلم در هجرت وی از مکه به مدینه، و دوری او از خانواده و مالش.
شفقت و مهربانی ابو بکر صدیق رضی الله عنه و میزان محبت او به رسول الله صلی الله علیه وسلم و هراس او بر وی از دشمنان.
لزوم اعتماد به الله متعال و اطمينان از عنايت و توجه او پس از به خرج دادن سعی در احتياط و مراقبت.
عنایت الله متعال به پیامبران و اولیای اش، و حمایت و یاری وی از آنان؛ الله متعال می فرماید: (‌إِنَّا ‌لَنَنْصُرُ ‌رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ). بی‌گمان، ما پیامبران خویش و اهل ایمان را در زندگى دنیا و روزى كه گواهان [به شهادت] برمی‌خیزند، یارى مى‌كنیم.
خبر دهی به این که هر که بر الله توکل کند او را کفایت، یاری، حمایت، حفظ و مورد عنایت خود قرار می دهد.
کمال توکل پیامبر صلی الله علیه وسلم به پروردگارش، و این که وی ذاتیست که به او اعتماد می شود، و امور به به او سپرده می شود.
شجاعت و دلیری پیامبر صلی الله علیه وسلم، و اطمینان بخشیدن به دل ها و نفس ها.
فرار بخاطر دین از ترس دشمن، با گرفتن اسباب و احتیاط.