هرگاه يکی از شما خوابی ديد که از آن خوشَش می آيد، بداند که آن خواب از سوی الله است پس باید الله را سپاس گوید و آن را - برای ديگران - بازگو نماید، و اگر خوابی ديد که خوشَش نمی آيد، بداند که آن خواب از سوی شيطان است و بايد از شرّ آن - به الله - پناه ببرد و آن را برای هيچکس تعريف نکند، چون اين خواب زيانی به او نمی رساند

انواع دیدن خواب: 1- خواب خوب، که رویای راستین و بشارتی از جانب الله متعال است که خود می بیند و یا کسی دیگر او را می بیند، 2- خودگویی، که انسان در بیداری به خود می گوید، 3- در اندوه قرار دادن و ترسانیدن شیطان و وحشت او برای غمگین ساختن فرزند آدم.
دست آورد آنچه در باب خواب خوب ذکر شد، سه چیز است: شکر الله متعال بر آن، بشارت دادن بر آن، و پیرامون آن سخن گفتن، تنها برای دوستداران بدون بد بینان.
دست آورد آنچه در آداب خواب زشت و ناپسند ذکر شد، پنج چیز است: از شر آن، و از شر شیطان به الله متعال پناه بردن، و هنگام برخاستن از خواب به سمت چپ اندک آب دهان افكند، و در مورد آن به کسى نگوید، و اگر بخواهد به خواب برگردد، از طرفى که بر آن بود روى برگرداند؛ در این صورت به او ضرری نمی رساند.
ابن حجر رحمه الله می فرماید: حکمت آن این است که اگر خواب خوبی را برای کسی که دوستش ندارد نقل کند، از روی بغض یا حسادت آن را به گونه ای که دوست ندارد برای او تفسیر می کند، یا به همان گونه که برای او تفسیر شده اتفاق می افتد، و یا برای خود اندوه و ناراحتی را تسریع می دهد، بدین جهت او از سخن گفتن برای کسی که دوستش ندارد منع شده است.
حمد و ستایش هنگام وقوع نعمت ها و تجديد منت ها، و این سبب بر تداوم آنهاست.