أسْرِعُوا بالجَنَازَةِ، فَإنْ تَكُ صَالِحَةً، فَخَيرٌ تُقَدِّمُونَهَا إِلَيْهِ، وَإنْ تَكُ سِوَى ذَلِكَ، فَشَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ». «جنازه را هرچه زودتر (برای غسل دادن و خاک سپاری) آماده کنيد؛ اگر نيکوکار باشد، پس خيری است که او را زودتر به آن می رسانيد، و اگر جز اين باشد، شرّی است که آن را از گردن خود برمی داريد

ابن حجر می گوید: استحباب عجله کردن، ولى به اندازۀ عجله نشود که سبب اذیت میت و یا مشقت بر حمل کننده گان و مشیعین آن باشد.
عجله کردن مقید می شود در صورتی که فوت ناگهانی نباشد، چون ممکن غش باشد، بنابراین تا قطعی شدن مرگش نباید دفن شود، و یا کمی تأخیر بنا بر مصلحتی باشد، از قبیل کثرت نمازگزاران، یا خویشاوندانش، در حالی که ترس از فساد جنازه نباشد.
تشویق به عجله کردن در تشییع جنازه برای مصلحت میت اگر خوشبخت باشد، و یا برای مصلحت مشیعین اگر میت بدبخت باشد.
النووی می گوید: از حدیث، ترک مصاحبت اهل باطل و غیر صالح برداشت می شود.