هرگز رسول الله صلى الله عليه وسلم را نديدم که در خنديدن به اندازه ای زياده روی کند - و دهانش را باز نمايد - که داخل دهانش ديده شود؛ بلکه هنگام خنديدن، فقط تبسم می نمودند

رسول الله صلی الله علیه وسلم وقتی از چیزی راضی می شدند و یا خوش شان می آمد، خندیدن شان تبسم بود.
ابن حجر رحمه الله می فرماید: من او را در حال زیاد روی در خنده ندیدم که کاملاً و با تمام وجودش به خنده رو آورده باشد.
خندیدن زیاد و بلند کردن صدای خنده از صفات صالحان نیست.
خندیدن زیاد متانت و وقار فرد را در میان برادرانش از بین می برد.