رسول الله صلی الله علیه وسلم ما را از نماز خواندن و دفن کردن مردگان در سه وقت نهی فرمود

اوقات که نماز در آن نهی می باشد، چنانکه در این حدیث و احادیث دیگر بر آن دلالت می کند، عبارتند از: اول: بعد از نماز صبح تا طلوع خورشید، دوم: زمانی که خورشید طلوع می کند تا به اندازه یک نیزه بنا بر دید چشم طلوع کند؛ يعنى: تقريباً پانزده دقيقه، سوم: هنگامی که خورشید در وسط آسمان است و سایه تا زمان زوال متوقف می گردد، این در صورت است که برای شخص ایستاده در مشرق و مغرب سایه ای باقی نمی ماند، و برخی آن را تقریباً پنج دقیقه تخمین زده اند، چهارم: بعد از نماز عصر تا غروب خورشید، پنجم: هنگام زرد شدن خورشید تا این که غروب کند.
نهی ادای نماز در این پنج وقت، به استثنای نمازهای فرض و آن های که دارای علت و عوامل هستند.
نهی از تأخیر عمدی دفن میت تا این سه وقت کوتاه که در حدیث آمده است، با جواز دفن میت در هر ساعت از شبانه روز .
حکمت نهی از نماز در این اوقات: اصل این است که مسلمان جهت بندگی الله متعال باید تسلیم اوامر الهی باشد و از نواهی او دوری کند، و از عبادت او دست بر ندارد بدلیل این که باید از حکمت و علت امر و نهی آگاهی پیدا کند سپس عبادت الله متعال را انجام دهد، بلکه باید اطاعت کند، و در احادیث دیگر حکم آن آمده است: اول: الظهیرة، اندکی قبل از زوال، آتش نیرومند و سوزان در جهنم برافروخته می شود، دوم: حکمت نهی از نماز هنگام طلوع و غروب خورشید، مشابهت با مشرکان است، زیرا در هنگام طلوع و غروب آنها به خورشید سجده می کنند، سوم: اما نهی نماز بعد از نماز صبح تا طلوع خورشید، و بعد از نماز عصر تا غروب خورشید، باب بستن ذریعه است؛ تا این که مشابهت با کفار از بین برود، و مسلمان در شرک آنان با آنها مشابهت نداشته باشد، چون آنان هنگام طلوع و غروب خورشید به آن سجده می کنند.