ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕੁੱਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫਰਜ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਨਾ ਕਰੋ; ਕੁੱਝ ਹੱਦਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧੋ; ਕੁੱਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਰਾਮ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਵੋ; ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਚੁੱਪੀ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਾ ਕਿ ਭੁੱਲ-ਚੁੱਕ ਵਿੱਚ— ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਨਾ ਕਰੋ।

ਇਹ ਹਦੀਸ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਦਲੀਲ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਸ਼ਰੀਅਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਸੂਲਾਂ, ਭਾਵ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਜਾਇਜ਼ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਮਨਾਹ ਹਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਰੀਅਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਹੁਕਮ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੁਰਆਨ ਤੇ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਵਾਜਿਬ (ਜ਼ਰੂਰੀ) ਹਨ ਜਾਂ ਮੁਸਤਹੱਬ (ਪਸੰਦੀਦਾ) ਹਨ। ਜਾਂ ਫੇਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਮਨਾਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਹਰਾਮ (ਸਖਤੀ ਤੋਂ ਮਨਾਹ) ਹਨ ਜਾਂ ਫੇਰ ਮਕਰੂਹ (ਨਾਪਸੰਦੀਦਾ) ਹਨ।
ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਰਤੀ ਹੈ—ਨਾ ਉਸਨੂੰ ਫਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਉਸ ਤੋਂ ਮਨਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ —ਉਹ ਹਲਾਲ ਹੈ।
ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਢੰਗ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਹਦੀਸ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਵੰਡ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨਾ ਹਰਾਮ ਹੈ।