ਕੁਰਆਨ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਦਿਖਾ ਕੇ ਸਦਕਾ (ਦਾਨ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੁਰਆਨ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਲੁਕੋ ਕੇ ਸਦਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਲੁਕੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਰਆਨ ਪੜ੍ਹਨਾ ਵਧੇਰੇ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੁਕੋ ਕੇ ਸਦਕਾ ਦੇਣਾ ਵਧੇਰੇ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਖਲਾਸ (ਖਾਲਸ ਨੀਅਤੀ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਆ (ਦਿਖਾਵਾ) ਤੇ ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਿਲਾਵਤ ਕਰਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ — ਜਿਵੇਂ ਕੁਰਆਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ — ਤਾਂ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।