ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ —ਤੇਰੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੋਈ ਨੇਮਤ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ,ਤੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਆਫ਼ੀਅਤ (ਸਿਹਤ, ਸੁਖ-ਸਮਾਧਾਨ) ਦੇ ਬਦਲ ਜਾਣ ਤੋਂ, ਅਚਾਨਕ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇਰੀ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ,ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ।

ਨਬੀ ਕਰੀਮ (ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ) ਨੇ ਚਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗੀ।

ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼: "(ਅੱਲਾਹੁੰਮਮਾ ਇੱਨੀਂ ਅਊਜ਼ੁ ਬਿਕਾ ਮਿਨ ਜ਼ਵਾਲਿ ਨਿ'ਮਤਿਕ)"
ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ — ਤੇਰੀ ਨੇਮਤ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ,
ਚਾਹੇ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੁਨਿਆਵੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਦੁਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸਲਾਮ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀਂਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਗੁਨਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੀਏ ਜੋ ਨੇਮਤਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।

ਦੂਜੀ ਚੀਜ਼:
"(ਵਤਹਵੁਲੁ ਆਫੀਅਤਿਕ)" ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਤੇਰੀ ਅਫ਼ੀਅਤ (ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ) ਦਾ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਣਾ।ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਫ਼ੀਅਤ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਦੀ ਦੁਆ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ,
ਅਤੇ ਦਰਦਾਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦੀ ਦਿਲੋਂ ਖਾਹਿਸ਼ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।

ਤੀਜੀ ਚੀਜ਼: "(ਵਫੁਜਾਅਤਿ ਨਿਕਮਤਿਕ)" ਮਤਲਬ ਹੈ ਤੇਰੀ ਸਜ਼ਾ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾਵਰ ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਅਚਾਨਕ ਆਉਣਾ।ਜਦੋਂ ਅਕਸਮਾਤੀ ਸਜ਼ਾ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਅਚਾਨਕ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਤੌਬਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਮੁੜ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਚੌਥੀ ਚੀਜ਼: "(ਵਜਮੀਇ ਸਖ਼ਤਿਕ)"ਮਤਲਬ ਹੈ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਜੋ ਤੇਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਉਹ ਬੇਸ਼ੱਕ ਨਾਕਾਮ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।

ਰਸੂਲ ਅੱਲਾਹ ﷺ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰਿਆ (ਜਮ੍ਹਾਂ) ਵਾਲਾ ਲਫ਼ਜ਼ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਸੁਬਹਾਨਹੁ ਵਾ ਤਆਲਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਵਜ੍ਹਾ ਬਣਦੇ ਹਨ — ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੋਲ ਹੋਣ, ਅਮਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਕ਼ੀਦਤਾਂ ਹੋਣ।