ਬੇਸ਼ਕ ਝਾੜ-ਫੂਕ (ਮੰਤਰ), ਤਵੀਤ-ਧਾਗੇ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਦੂ-ਟੂਣਾ ਸਭ ਸ਼ਿਰਕ ਹਨ।

ਤੌਹੀਦ ਅਤੇ ਅਕੀਦੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਕ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਝਾੜ-ਫੂਕ, ਤਵੀਤ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਨਫਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਟੂਣੇ-ਟੋਟਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਹਰਾਮ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਨ (ਸਬੱਬ) ਸਮਝਣਾ ਛੋਟਾ ਸ਼ਿਰਕ (ਸ਼ਿਰਕ-ਏ-ਅਸਗ਼ਰ) ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਨ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਲੇਕਿਨ ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ (ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਫਾਇਦਾ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਿਰਕ (ਸ਼ਿਰਕ-ਏ-ਅਕਬਰ) ਹੈ।
ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਅਤੇ ਹਰਾਮ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਝਾੜ-ਫੂਕ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਹਰਾਮ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਿਰਕ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਰੁਕਿਆ (ਦਮ) ਦੇ ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਰੀਅਤ ਨੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਦਿਲ ਦਾ ਨਾਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਕੀਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀਓ ਹੈ ਜੋ ਫਾਇਦਾ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ਰੀਕ (ਸਾਥੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਹੀਓ ਹੈ।
ਰੁਕਿਆ (ਦਮ) ਦੇ ਜਾਇਜ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸ਼ਰਤਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ: 1- ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਕਿ ਇਹ ਕੇਵਲ ਸਬੱਬ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ। 2- ਇਸਦੇ ਬੋਲ ਕੁਰਆਨ, ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ, ਨਬੀ ﷺ ਦੀ ਸਿਖਾਈਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਅਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਦੁਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। 3- ਇਸਦੇ ਬੋਲ ਸਮਝਣਯੋਗ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਿਲਸਿਮ ਜਾਂ ਜਾਦੂ ਦੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।