ਇਮਾਨਦਾਰ ਨੂੰ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਪਰਵਰਦਿਗਾਰ (ਅਤਿ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ) ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇਗਾ,

ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦਾ ਮੋਮਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੇ ਰਹਿਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਤ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਮਿਨ ਦੇ ਐਬਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹਥੋਂ ਤਕ ਮਮਕਿਨ ਹੋਵੇ, ਢੱਕਣ ਦੀ ਤਰਗੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਰੱਬੁ-ਅਲ-ਇਬਾਦ ਸਾਰੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਲਾ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਦੋਸ਼ੀ ਸਿਵਾਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
ਇਬਨ ਹਜਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੁਕੰਮਲ ਹਦੀਆਂ ਦੇ ਮਤਾਬਕ, ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੋਮਿਨ ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ (ਗੁਨਾਹ) ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਤੇ ਰੱਬ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਬਨ ਉਮਰ ਦੇ ਹਦੀਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: * ਇੱਕ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਅੱਲਾਹ ਕ਼ਿਆਮਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਢੱਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਜਿਵੇਂ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ)। * ਦੂਜਾ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਖੁਲਾਸਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਪਰੋਕਤ ਹਦੀਸ ਦੇ ਮਤਾਬਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਉਸ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: * ਇੱਕ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਅਮਲ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ, ਇਹ ਲੋਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਵਣਗੇ ਪਰ ਸ਼ਫ਼ਾਅਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਗੇ। * ਦੂਜਾ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਅਮਲ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਇਹ ਜਨਨਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ (ਤਕ਼ਾਸੁ) ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।