ਜੋ ਕੋਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਮਜ਼ਰੂਰ ਦਾ ਬੋਝ ਹਟਾਏ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੇ।

ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪਏ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਨੂੰ ਵਕਤ ਦੇਣ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਮਿਨ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ। ਇਨਾਮ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਾਇਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫਰਾਇਜ਼ (ਜਿਹੜੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਖ਼ਿੱਦਮਤਾਂ ਹਨ) ਨਫਲਾਂ (ਜਿਹੜੀਆਂ ਵਾਧੂ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਅਮਲ ਹਨ) ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਕੁਝ ਮੌਕਿਆਂ ‘ਤੇ ਨਫਲ ਫਰਾਇਜ਼ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ (ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ) ਇੱਕ ਨਫਲਾ ਅਮਲ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਸਦੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਮੰਗ ਨਾ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਫਰਾਇਜ਼ ਹੈ।ਇੱਥੇ ਨਫਲਾ (ਦੋਸਤਾਨਾ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ) ਫਰਾਇਜ਼ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬੜੀ ਰਹਿਮਦਿਲੀ ਅਤੇ ਦਿਲਦਾਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਹਦੀਸ ਉਸ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮਾਫ਼ੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਸ਼ਖ਼ਸ ਦੇਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪੈਸਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ ਹੈ:**"ਧਨਵਾਨ ਦੀ ਮੰਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰਨੀ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ।"**