(ਪੈਗੰਬਰ,(ਸ.)ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੁੱਤੀ ਪਹਿਨਣ ਵਿਚ ਕੰਘੀ ਕਰਣ ਵਿਚ , ਸਫ਼ਾਈ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ।)

ਨਵਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਇੱਕ ਅਟੁੱਟ ਅਸੂਲ ਹੈ ਸ਼ਰੀਅਤ ਵਿੱਚ ਕਿ ਜੋ ਕੰਮ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਤਕਰਿਮ ਦੇ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੱਪੜਾ, ਪੈਜਾਮਾ ਜਾਂ ਜੁੱਤੀ ਪਾਉਣਾ, ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਮਿਸਵਾਕ ਕਰਨਾ, ਅੰਜਨ ਲਾਉਣਾ, ਨਖ਼ੂਨ ਕੱਟਣਾ, ਮੂੰਛਾਂ ਘੱਟ ਕਰਨੀ, ਵਾਲ ਵਾਂਗਣ, ਬਾਂਹ ਕੱਢਣ ਵਾਲ਼ੇ ਵਾਲ ਉਖੇੜਨਾ, ਸਿਰ ਮੁੰਡਵਾਉਣਾ, ਨਮਾਜ ਤੋਂ ਸਲਾਮ ਫੇਰਨਾ, ਵੁਜ਼ੂ ਦੇ ਅੰਗ ਧੋਣਾ, ਟਾਇਲਟ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣਾ, ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ, ਮੁਸਾਫਾਹਾ ਕਰਨਾ, ਹਜਰ ਅਸਵਦ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਮਲ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ (ਤੀਮਨ) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਮੁਸਤਹਬ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅਮਲ ਉਲਟ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਾਇਲਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਮਸਜਿਦ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣਾ, ਨੱਕ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਪਾਖਾਨਾ ਧੋਣਾ, ਕੱਪੜਾ ਜਾਂ ਜੁੱਤੀ ਉਤਾਰਣਾ ਆਦਿ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ (ਤਯਾਸੁਰ) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਮੁਸਤਹਬ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਸੱਜੀ ਪਾਸੀ ਦੀ ਤਕਰੀਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰਫ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ।
ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵ ਸੱਲਮ ਨੂੰ ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ: ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਸੱਜੀ ਜਾਨਿਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੈਣਾ
ਨਵਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਵੁਜ਼ੂ ਦੇ ਕੁਝ ਅੰਗ ਐਸੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਮਨ (ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ) ਮੁਸਤਹਬ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਕਾਨ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਗੱਲਾਂ (ਰੁਖਸਾਰ) ਇਹ ਅੰਗ ਇਕੋ ਵੇਲੇ ਧੋਣੇ ਜਾਂ ਪਾਕ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।