(ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਇਸ ਪੂਰੀ ਪੂਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਰੱਬ! ਮੁਹੰਮਦ ﷺ ਨੂੰ ਵਸੀਲਾ ਅਤੇ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਅਤਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮਕ਼ਾਮਿ ਮਹਮੂਦ ਉੱਤੇ ਫ਼ਾਇਜ਼ ਕਰ ਜਿਸਦਾ ਤੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ) —ਉਸ ਲਈ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਵਾਜ਼ਿਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"(ਸਹੀਹ ਬੁਖਾਰੀ)

ਇਹ ਦੁਆ ਅਜ਼ਾਨ ਦੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁਅੱਜ਼ਿਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਫ਼ਾਰਿਗ ਹੋ ਕੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਜ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਦੁਆ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ।
ਇਹ ਦੁਆ ਅਜ਼ਾਨ ਦੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁਅੱਜ਼ਿਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਫ਼ਾਰਿਗ ਹੋ ਕੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਜ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਦੁਆ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ।
ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਦੀ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਪ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: **"ਹੱਲਤ ਲਹੂ ਸ਼ਫਾਅਤੀ ਯੌਮਲ ਕ਼ਿਆਮਹ"** — "ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਸ਼ਫਾਅਤ ਉਸ ਲਈ ਵਾਜ਼ਿਬ ਹੋ ਗਈ"।ਇਹ ਦਲੀਲ ਹੈ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਨੂੰ ਸ਼ਫਾਅਤ ਦਾ ਦਰਜਾ ਅਤਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਬੀ ﷺ ਦੀ ਸ਼ਫਾਅਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਗੁਨਾਹਗਾਰਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਉਮਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ: * ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ, * ਜਾਂ ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹੋਣ ਪਰ ਉੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਣ, * ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, * ਜਾਂ ਜਿੰਨਾਂ ਦੀ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਰਜਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਲ-ਤਾਇਬੀ: ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ "ਮੁਹੰਮਦ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ" ਤਕ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਵਾਹ (ਦੁਆ) ਹੈ। "ਹਯਅਲਤ" (ਹੈਅਤਲ) ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਾਇਮ ਨਮਾਜ਼, ਜਿਸਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਉਸ ਆਯਤ ਵਾਕਯਾਤ ਤੋਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਮਾਜ਼ ਕਾਇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕਿ "ਨਮਾਜ਼" ਨਾਲ ਦੋਆ (ਮੁਨਾਜਾਤ) ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ "ਕਾਇਮ" ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਨਮਾਜ਼ ਕਾਇਮ" ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰੀ ਦਵਾਹ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਹੋਰ ਇਹ ਵੀ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕਿ "ਨਮਾਜ਼ ਕਾਇਮ" ਨਾਲ ਮੁਰਾਦ ਉਹ ਮੁਆਹਦਾ ਨਮਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਵਕਤ ਇਸ ਅਜ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿਲਬ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਦੁਆ ਲਈ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਤਜਵੀਜ਼ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੁਆ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵੱਧਦੀ ਹੈ।