Toen de Profeet (vrede zij met hem) hem naar Jemen zond, droeg hij hem op om van het vee de volgende bijdrage te innen: Van iedere dertig runderen een tabi‘ of tabi‘ah (een éénjarige stier of koe),

De jizyah wordt uitsluitend geheven van wie de puberteit heeft bereikt, want de maatstaf bij wie daarvan vrijgesteld is, is dezelfde als bij degenen die niet gedood mogen worden wanneer zij gevangen worden genomen: namelijk kinderen, vrouwen en anderen die buiten de strijd vallen.
De hoogte van de jizyah wordt aan het oordeel van de leider overgelaten, aangezien zij varieert naar plaats en tijd, naar rijkdom en armoede. Bewijs hiervoor is dat de Profeet (vrede zij met hem) haar voor de mensen van Jemen vaststelde op één dinar per volwassen man, terwijl Omar, Mag Allah tevreden zijn met hem, de jizyah voor de mensen van Syrië hoger bepaalde.
Het innen van de zakaat en het aanwijzen van verantwoordelijken voor de inzameling behoort tot de taken van de leider van de gemeenschap.
De tabi‘ is een rund dat één jaar heeft voltooid en het tweede jaar is ingegaan; het wordt zo genoemd omdat het zijn moeder nog volgt.
De dinar was een gouden munt; de Islamitische dinar had een gewicht van vier en een kwart gram (4,25 g) zuiver goud.