Voorwaar, wanneer Allah een dienaar liefheeft, roept Hij Jibriel (vrede zij met hem) en zegt: ‘Ik heb die-en-die lief, heb hem dan ook lief.’ Daarop bemint Jibriel hem

Aboe Mohammed ibn Abi Jamrah zei: "Het feit dat deze opdracht eerst aan Jibriel wordt gegeven vóór de andere engelen, toont diens verheven positie bij Allah boven de rest van de engelen."
Wie Allah bemint, wordt bemind door de bewoners van de hemelen en de aarde; en wie Hij verafschuwt, wordt door hen eveneens verafschuwd.
As-Sindi zei: De uitspraak (er wordt aan hem aanvaarding gegeven op aarde) impliceert niet dat dit in absolute zin of algemeen zal gebeuren. Het is eerder in de mate waarin Allah voor die persoon aanvaarding op aarde wenst. Hoe kan het ook algemeen bedoeld zijn, terwijl het toch bekend is dat de slechten de goeden vaak vijandig gezind zijn?"
De hadith spoort aan tot het volbrengen van allerlei vormen van rechtschapen daden, verplicht en aanbevolen en waarschuwt tegen zonden en innovaties, aangezien deze aanleiding geven tot ongenoegen.
Ibn Hajar zei: "Hieruit blijkt dat de liefde van de harten der mensen een teken is van Allahs liefde; dit wordt bevestigd door de uitspraak bij begrafenissen: „"ullie zijn de getuigen van Allah op aarde.” "
Ibn Al-ʿArabi Al-Maliki zei: "Wat met 'de mensen op aarde' wordt bedoeld, zijn degenen onder hen die hem kennen en niet zij die hem niet kennen of nooit over hem hebben gehoord."