जसले कसम खाने क्रममा 'लात र उज्जाको कसम!' भन्यो, उसले तुरुन्तै 'ला इलाहा इल्लल्लाह' (अल्लाहबाहेक कुनै सत्य पूज्य छैन) भन्नुपर्दछ। र जसले आफ्नो साथीलाई 'आऊ, जुवा खेलौँ' भनी प्रस्ताव गर्छ भने, उसले (प्रायश्चित स्वरूप) दान गर्नुपर्दछ।

कसम (शपथ) केवल अल्लाह, उहाँका शुभनामहरू र उहाँका विशेषताहरू (गुणहरू) को मात्र खान सकिन्छ।
अल्लाहबाहेक अन्य कुनै पनि कुराको कसम खानु हराम (वर्जित) छ। चाहे त्यो 'लात' र 'उज्जा' जस्ता मूर्तिहरूको कसम होस्, अनिवार्य कर्तव्यहरूको कसम होस्, नबी र रसुल को कसम होस्, वा अन्य जुनसुकै वस्तुको कसम किन नहोस्, सबै थोक वर्जित छ।
इमाम खत्ताबीले भन्नुभएको छ: ‘कसम केवल महान् अल्लाहको मात्र खानुपर्छ। तसर्थ, जसले ‘लात’ (मूर्ति) आदिको कसम खायो, उसले काफिरहरूको अनुकरण गरेको मानिन्छ। त्यसैले, तौहीद (एकेश्वरवाद) का शब्दहरूद्वारा यसको सुधार (प्रायश्चित्त) गर्न आदेश दिइएको छ।’
जसले अल्लाह बाहेक अरू कसैको कसम खान्छ, उसले ‘कसमको कफ्फारा’ (प्रायश्चित्त) दिनुपर्दैन। बरु, उसले अनिवार्य रूपमा ‘तौबा’ (पश्चात्ताप) गर्नु र क्षमा माग्नु पर्दछ, किनकि उसको पापको शुद्धि केवल पश्चात्तापद्वारा मात्र सम्भव छ।
यसमा जुवाका सम्पूर्ण रूप तथा प्रकारहरूलाई निषेध गरिएको छ। यो त्यही ‘मैसिर’ (जुवा) हो, जसलाई अल्लाहले वर्जित (हराम) ठहराउनुभएको छ र यसलाई मदिरा र मूर्तिहरूसँग जोड्नुभएको छ ।
पापमा लिप्त भएमा तत्कालै त्यसलाई त्यागेर अल्लाह समक्ष तौबा (क्षमायाचना) गर्नु अनिवार्य हुन्छ।
यदि कोही पापमा संलग्न हुन पुगेमा, उसले लगत्तै असल कर्म गर्नुपर्छ; किनकि सत्कर्मले पापलाई मेटाइदिन्छ।