रसूलुल्लाह ﷺ म्हणाले: "जो व्यक्ती एखाद्या डोंगरावरून उडी मारून स्वतःचा अंत करतो, तो जाहन्नमच्या आगीत उडत राहील, कायम आणि अनंत काळासाठी

एखाद्या व्यक्तीला स्वतःला मारणे निषिद्ध आहे आणि हे एक मोठे पाप आहे ज्यासाठी तो वेदनादायक शिक्षेस पात्र आहे.
हदीसमध्ये नमूद केलेल्या प्रकारांद्वारे आत्महत्या करण्याचे काही उदाहरणे दिली आहेत. पण प्रत्यक्षात जो कोणी कोणत्याही प्रकारे स्वतःचा जीव घेतो, त्याला त्या प्रकारेच जहन्नमेत शिक्षा मिळेल, जशी त्याने स्वतःवर केली होती. सहीह बुखारीत नबी ﷺ यांचे वचन आहे: "जो स्वतःला गळा आवळून मारतो, तो जहन्नमेत स्वतःचा गळा आवळत राहील, आणि जो स्वतःला भोसकून मारतो, तो जहन्नमेत स्वतःला भोसकत राहील."
इमाम नववी म्हणतात: नबी ﷺ यांनी जे म्हटले आहे — "तो नरकात सदैव राहील" — याबद्दल काही मतें आहेत: १. पहिले मत: हा वाक्य त्या व्यक्तीबद्दल आहे जो आत्महत्या हराम असल्याचे माहित असूनही तिला हलाल समजून करतो, तर असा मनुष्य काफिर ठरतो, आणि हीच त्याची शिक्षा आहे. २. दुसरे मत: “सदैव राहणे” या शब्दाचा अर्थ फार मोठा काळ राहणे असा आहे, कायमचा नाही; जसे म्हणतात — अल्लाह राजाचा राज्यकाल चिरंजीव करो. ३. तिसरे मत: हा त्याचा प्रत्यक्ष दंड आहे, पण अल्लाहच्या कृपेने जो मनुष्य मुस्लिम अवस्थेत मरण पावतो, तो नरकात कायमचा राहणार नाही.
हे सांसारिक गुन्ह्यांशी मरणोत्तर शिक्षेच्या समानतेवर आधारित आहे आणि यावरून असे लक्षात येते की एखाद्या व्यक्तीचा स्वतःविरुद्धचा गुन्हा पापात इतरांविरुद्धच्या गुन्ह्याइतकाच असतो. कारण त्याचा आत्मा अजिबात त्याच्या मालकीचा नाही, तर तो सर्वशक्तिमान अल्लाहचा आहे, म्हणून त्याने त्याला परवानगी दिल्याशिवाय तो त्याची विल्हेवाट लावत नाही.