जो कोणी म्हणेल: मी अल्लाहला माझा प्रभु मानतो, इस्लामला माझा धर्म मानतो आणि मुहम्मद माझा दूत मानतो, त्याच्यासाठी स्वर्ग निश्चित आहे

ही विनवणी म्हणण्यास प्रोत्साहन, आणि त्यातून मिळणाऱ्या बक्षीसाचे स्पष्टीकरण.
अल्लाह म्हणून समाधानी राहणे म्हणजे त्याच्याशिवाय इतर कोणाचीही उपासना न करणे, त्याचा गौरव असो.
मुहम्मद यांच्याशी समाधानी, अल्लाहच्या प्रार्थना आणि शांती त्याच्यावर असो, एक संदेष्टा आणि संदेशवाहक या नात्याने, त्याची आज्ञापालन आणि त्याच्या सुन्नतला अधीन राहणे समाविष्ट आहे.
धर्म म्हणून इस्लामचे समाधान म्हणजे अल्लाहने त्याच्या सेवकांसाठी जे निवडले आहे त्यावर समाधान आहे.
इतर कथांप्रमाणेच प्रार्थनेची हाक ऐकण्याच्या दोन शहादाचे पठण करताना ही प्रार्थना म्हणण्याची शिफारस केली जाते.
दुसऱ्या हदीसमध्ये असे म्हटले आहे की सकाळी आणि संध्याकाळी ही प्रार्थना करणे इष्ट आहे.