माझ्यावर अशी आयत उतरण्यात आली आहे जी मला सर्व जगापेक्षा जास्त प्रिय आहे

हे दाखवते की अल्लाह तआला आपल्या पैगंबर मोहम्मद सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ वर हुदैबिय्येच्या संधीत मिळालेल्या मोठ्या विजयाचा अनंत उपकार केला; जिथे अल्लाह तआला त्यांना म्हणाला: {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا} या दोन आयतांमध्ये.
हे दर्शवते की जेव्हा सहाब्यांनी रजिअल्लाहु अन्हु अल्लाहच्या आज्ञेस समर्पण दाखवले आणि आज्ञापालन केले, तेव्हा अल्लाह त्यांच्यासाठी ही आयत नझील केली: लियुद्खिला अल-मुमिनीन व अल-मुमिनाती जन्नातिन तजरि मिन तह्तिहा अल-अन्हार
नबी सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ वर आणि श्रद्धाळू लोकांवर अल्लाहच्या फायद्याचे स्पष्टीकरण, की त्यांना विजय आणि मदतीचे वचन दिले गेले आहे.
सअदी यांनी या आयतेची ( {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا} [अल-फतह: १] ) टीप करताना सांगितले: ही ‘फतह’ म्हणजे हुदैबिय्याह करार आहे, जेव्हा मूर्खांनी (मुश्किरींनी) पैगंबर सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ यांना उमऱ्याच्या उद्देशाने येण्यापासून रोखले. या लांब प्रक्रियेच्या शेवटी, पैगंबर सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्म‌‌‌ यांनी त्यांच्या सोबत दहा वर्षांची युद्धविराम करार केली, पुढच्या वर्षी उमरा करण्याची परवानगी दिली, आणि जो व्यक्ती कुरैशच्या करारात सामील होऊ इच्छित होता, तो सामील झाला; जो पैगंबर सल्लल्लाहू अलैहे व सलल्मच्या करारात सामील होऊ इच्छित होता, तोही सामील झाला. यामुळे लोकांनी एकमेकांच्या संरक्षणाची हमी दिली, अल्लाहच्या धर्माच्या प्रचाराचा परिसर वाढला, आणि प्रत्येक मुमीन कुठेही असला तरी, धर्म स्वीकारू शकला. जो व्यक्ती इस्लामाची खरी ओळख जाणून घेऊ इच्छित होता, तो त्या काळात धर्माच्या मार्गावर आला. या काळात लोक मोठ्या संख्येने अल्लाहच्या धर्मात आले. म्हणूनच अल्लाहने याला ‘फतह’ म्हटले आणि त्याला “फतह मुबीन” म्हणजे स्पष्ट व दिसणारी फतह म्हणाली, कारण या फतहचा उद्देश मूर्खांच्या प्रदेशांवर अल्लाहच्या धर्माचा वर्चस्व आणि मुसलमानांच्या विजयासाठी होता, आणि ही फतह याच मार्गाने साध्य झाली.