ज्याने अल्लाहला प्रभु, इस्लामला धर्म आणि मुहम्मदला आपला प्रेषित मानले आहे त्याने विश्वास वाढवला आहे

श्रद्धेला गोडवा असतो आणि त्याची चव अंत:करणात असते, जशी खाण्यापिण्याची गोडी तोंडाला लागते.
ज्याप्रमाणे शरीराला खाण्यापिण्याची गोडी तेव्हाच जाणवते जेव्हा ती निरोगी असते, त्याचप्रमाणे मनाला श्रद्धेची गोडी तेव्हाच जाणवते जेव्हा ती भ्रामक इच्छा आणि निषिद्ध वासनांपासून सुरक्षित असते,आजारी हृदयाला श्रद्धेचा गोडवा जाणवत नाही. उलट, कधीकधी तो प्राणघातक इच्छा आणि पापी कृत्यांमध्ये आनंद घेतो.
जेव्हा एखादी व्यक्ती एखाद्या गोष्टीत समाधानी असते आणि ती चांगल्या प्रकारे जाणते तेव्हा त्याला ते अवघड वाटत नाही, ते सोपे होते आणि त्याला आनंदाच्या भेटवस्तू दिसतात, ही बाब आस्तिकाची आहे. जेव्हा त्याच्या अंतःकरणात श्रद्धा जागृत होते, तेव्हा त्याला परमेश्वराच्या आदेशाचे पालन करणे सोपे होते, तो परमेश्वराच्या सेवेचा आनंद घेऊ लागतो आणि या मार्गात येणाऱ्या अडचणी कठीण वाटत नाहीत.
इब्न अल-कय्यिम म्हणाले: या हदीसमध्ये त्याच्या प्रभुत्वावर समाधान, त्याची महिमा आणि त्याचे देवत्व, त्याच्या मेसेंजरवर समाधान आणि त्याच्या अधीनता आणि त्याच्या धर्मावर समाधान आणि त्याच्या अधीनता समाविष्ट आहे.