कुरआनचे पठण करणाऱ्या आस्तिकाचे उदाहरण संत्र्यासारखे आहे, ज्याचा सुगंध शुद्ध आहे आणि त्याची चवही शुद्ध आहे, आणि कुराण न वाचणाऱ्या आस्तिकाचे उदाहरण खजुरासारखे आहे, ज्याला सुगंध नाही. पण गोड आहे

पैगंबर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, त्यांनी कुराण वाचणारे आणि त्याचा फायदा घेणारे लोकांचे प्रकार स्पष्ट केले:

पहिला वर्ग: एक आस्तिक जो कुराण वाचतो आणि त्याला आशीर्वाद मिळतो. एक उदाहरण एक संत्रा आहे, चवदार, सुवासिक आणि रंगीत, त्याचे फायदे असंख्य आहेत, तो जे काही पाठ करतो, तो त्यावर कृती करतो आणि अल्लाहच्या सेवकांना आशीर्वाद देतो.

दुसरा : एक आस्तिक जो कुराण वाचत नाही, तो ताडाच्या झाडासारखा आहे. गोड, पण सुगंध नाही, तळहातात जशी गोडवा असते, तशीच श्रद्धा असते, पण माणसांच्या मनाला सुगंध देणारा सुगंध बाहेर पडत नाही, कारण यामुळे कुरआनचे पठण होत नाही, जे ऐकून लोकांना आराम आणि शांती मिळते.

तिसरा: कुराण वाचणारा ढोंगी, याचे उदाहरण म्हणजे रेहाना (एक सुगंधी वनस्पती). त्याचा सुगंध खूप चांगला आहे, परंतु त्याची चव कडू आहे, कारण त्याने श्रद्धेद्वारे आपले हृदय सुधारले नाही आणि कुराणचे पालन केले नाही आणि लोकांना दाखवण्याचा प्रयत्न केला की तो विश्वासाचा माणूस आहे, रेहानाचा सुगंध ढोंगीच्या पठणासारखा आहे आणि तिची कटुता ढोंगीच्या अविश्वासासारखी आहे.

चौथा: ढोंगी जो कुराण वाचत नाही तो कोकोसारखा आहे, कारण त्याचा वास नाही आणि त्याची चव कडू आहे, म्हणून त्याचा सुगंध नसणे त्याच्या सुगंधाच्या अनुपस्थितीसारखे आहे. कारण त्याने ते वाचले नाही, आणि त्याच्या चवीचा कडूपणा त्याच्या अविश्वासाच्या कडूपणासारखाच आहे, कारण त्याचा आतून विश्वास नसलेला आहे आणि त्याच्या बाहेरून काहीही फायदा नाही, किंबहुना ते हानिकारक आहे.