मग मला यावर साक्षी बनवू नको, कारण मी अन्याय (जुलूम)वर साक्ष देत नाही

हजरत नुमान बिन बशीर (रज़ीअल्लाहु अनहुमा) यांनी सांगितले की, त्यांची आई अम्रा बिंत रवाहा (रज़ीअल्लाहु अनहा) हिने त्यांच्या वडिलांना आपल्या मुलासाठी त्यांच्या मालातून काही हिस्सा भेट (हदिया) म्हणून देण्याची विनंती केली.
त्यांचे वडील या बाबतीत थोडे उदासीन राहिले आणि एक वर्ष विलंब केला.
नंतर त्यांनी आपल्या पत्नीची विनंती मान्य करण्याचा आणि आपल्या मुलगा नुमानला ती भेट देण्याचा निर्णय घेतला.
(तेव्हा त्यांच्या आईने म्हटलं...) "मला तोपर्यंत समाधान होणार नाही जोपर्यंत तुम्ही रसूलुल्लाह ﷺ यांना माझ्या मुलाला दिलेल्या भेटीवर साक्षीदार बनवत नाही."

मग माझ्या वडिलांनी माझा हात धरला — आणि त्या वेळी मी एक लहान मुलगा होतो — आणि ते मला घेऊन रसूलुल्लाह ﷺ यांच्याकडे गेले,
आणि त्यांनी सांगितले: हे अल्लाहचे दूत, याची आई रावहाची मुलगी आहे आणि तिने तिच्या मुलाला जे काही दिले त्याबद्दल मी तुम्हाला साक्ष देऊ इच्छितो, म्हणून तो, अल्लाहची प्रार्थना आणि शांती त्याच्यावर असो: अरे बशीर, तुला याशिवाय दुसरा मुलगा आहे का? तो म्हणाला: होय. तो म्हणाला: "सर्वांना तू याचप्रमाणे भेट दिली आहे का?" तो म्हणाला: नाही. तो म्हणाला: मग मला साक्ष देऊ नका, कारण मी अत्याचार आणि अन्यायाची साक्ष देत नाही. आणि सही मुस्लिम मध्ये नबी ﷺ यांनी त्याला टोमणीत सांगत उत्तर दिले:
"पण या अन्यायावर माझ्याव्यतिरिक्त कोणी साक्षी असो."