तीन परिस्थितींशिवाय कोणत्याही मुसलमानाचे रक्त (प्राण घेणे) हलाल नाही

या तीन कृत्यांची अत्यंत कठोर मनाई सांगितली आहे, आणि जो व्यक्ती यांपैकी एखादे कृत्य करतो तो मृत्युदंडास पात्र ठरतो: कुफ्रच्या कारणाने: जो इस्लामपासून फिरून मुरतद (धर्मत्यागी) होतो। हद्दच्या कारणाने: विवाहबद्ध असून व्यभिचार करणारा आणि जाणूनबुजून खून करणारा व्यक्ती.
मान-सन्मान आणि प्रतिष्ठेचे संरक्षण व पवित्रतेचे महत्त्व स्पष्ट होते.
मुसलमानाचा आदर करणे अनिवार्य आहे, आणि त्याचे प्राण (रक्त) संरक्षित आहेत.
मुसलमानांनी आपल्या जमातीत (समूहात) जोडलेले राहावे आणि त्यापासून वेगळे होऊ नये, याची प्रेरणा दिली आहे.
प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर यांच्या शिक्षणपद्धतीचे सौंदर्य दिसून येते की ते कधी कधी मुद्द्यांच्या विभागणीसह बोलत असत, कारण अशी विभागणी विषयांना मर्यादित करून एकत्र करते आणि त्यामुळे ते अधिक लवकर लक्षात राहते.
अल्लाह तआलाने गुन्हेगारांना रोखण्यासाठी तसेच समाजाचे संरक्षण करण्यासाठी आणि त्याला गुन्ह्यांपासून सुरक्षित ठेवण्यासाठी हद्दी (शरई शिक्षा) निर्धारित केल्या आहेत.
या हद्दींच्या अंमलबजावणीचा अधिकार फक्त वली-उल-अम्र (शासक) यांच्याकडे आहे.
खूनाची कारणे तीनपेक्षा अधिक असू शकतात, तरी ती त्या तीन तत्त्वांबाहेर जात नाहीत, इमाम इब्न अल-अरबी अल-मालिकी रहमतुल्लाह म्हणतात की: आणि ती कधीही या तीन तत्त्वांबाहेर जात नाहीत, कारण जो व्यक्ती जादू करतो किंवा अल्लाहच्या नबीची निंदा करतो, तो कुप्र (अविश्वास) करतो आणि तो धर्म सोडणाऱ्यांमध्ये समाविष्ट होतो.