कृती केवळ हेतूनेच असतात, आणि प्रत्येक व्यक्तीकडे त्याचा हेतू असेल तेच असते

पैगंबर, अल्लाहच्या प्रार्थना आणि शांती त्याच्यावर असू , हे स्पष्ट करते की सर्व कृती हेतूवर आधारित मानल्या जातात आणि हा नियम सर्व उपासना आणि व्यवहारांमध्ये सामान्य आहे ज्याला त्याच्या कार्याचा फायदा होईल तोच तो फायदा आणि इच्छा प्राप्त करेल बक्षीस मिळणार नाही, आणि जो कोणी त्याच्या कार्याद्वारे सर्वशक्तिमान अल्लाहच्या जवळ जाण्याचा हेतू ठेवतो त्याला त्याच्या कामातून बक्षीस आणि बक्षीस मिळेल, जरी ते सामान्य काम असले तरीही, जसे की खाणे आणि पिणे.

मग, अल्लाहच्या प्रार्थना आणि शांती त्याच्यावर असो, त्याने कृतींवर हेतूचा प्रभाव दर्शविण्यासाठी एक उदाहरण दिले, जरी ते दिसण्यात समान असले तरीही, म्हणून त्याने स्पष्ट केले की ज्याने आपले स्थलांतर करण्याचा हेतू ठेवला आणि त्याच्या आनंदासाठी आपली मातृभूमी सोडली. प्रभु, मग त्याचे स्थलांतर हे एक वैध आणि स्वीकार्य स्थलांतर आहे आणि त्याला त्याच्या हेतूच्या प्रामाणिकपणामुळे त्याचे प्रतिफळ मिळेल आणि ज्याने त्याचे स्थलांतर करण्याचा हेतू ऐहिक लाभ, जसे की पैसा किंवा प्रतिष्ठा, किंवा व्यापार किंवा पत्नी मिळवण्यासाठी केला असेल. , म्हणून त्याला त्याच्या स्थलांतरातून फक्त तोच फायदा मिळेल जो त्याला अपेक्षित आहे आणि त्याला बक्षीसाचा कोणताही वाटा मिळणार नाही.