जेव्हा अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आमच्यामध्ये होते, तेव्हा आम्ही प्रत्येक लहान आणि वृद्ध, स्वतंत्र किंवा गुलाम यांच्या वतीने एक सा‘ अन्न, किंवा एक सा‘ अकीत (सुके दही), किंवा एक सा‘ जव, किंवा एक सा‘ खजूर, किंवा एक सा‘ मनुका जकात-उल-फित्र देत होतो

पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या काळात जकात-उल-फित्रची रक्कम स्पष्ट करणे; अन्नाचा प्रकार किंवा किंमत काहीही असो, एक सा.
सर्व मानवी अन्न जकात-उल-फित्र म्हणून देण्यास वैध आहे; तथापि, या चार प्रकारांचा विशेषतः उल्लेख करण्यात आला कारण पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या काळात ते मुख्य अन्न होते.
जकात-उल-फित्र अन्नाऐवजी पैशाच्या स्वरूपात देणे वैध नाही.
"शर्ह मुस्लिम" वर भाष्य करताना, अन-नवावी म्हणाले: जेव्हा साथीदारांमध्ये मतभेद असतात, तेव्हा काहींचे मत इतरांपेक्षा जास्त वैध नसते, म्हणून आपण इतर पुराव्यांचा संदर्भ घेतला पाहिजे, आम्हाला आढळले की हदीसचा स्पष्ट अर्थ आणि उपमा दोन्ही इतर प्रकारच्या अन्नाप्रमाणे गव्हाच्या पूर्ण सा'च्या आवश्यकतेवर सहमत आहेत आणि म्हणूनच ते स्वीकारले पाहिजे.
इब्न हजर म्हणाले: अबू सईदच्या हदीसमध्ये, त्यांनी भविष्यसूचक परंपरांचे काटेकोरपणे पालन केले आणि त्यांचे पालन केले आणि मजकूर पुरावा असताना वैयक्तिक तर्काचा अवलंब न करण्याचे पुरावे आहेत, मुआवियाने जे केले आणि लोकांचा त्याच्याशी असलेला करार, ते इज्तिहाद (स्वतंत्र तर्क) ची परवानगी दर्शवते, जे प्रशंसनीय आहे. तथापि, जेव्हा स्पष्ट मजकूर अस्तित्वात असतो तेव्हा इज्तिहाद अवैध मानला जातो.