जोपर्यंत मी तुम्हाला सोडतो तोपर्यंत मला सोडा (आणि अनावश्यक प्रश्न विचारू नका) कारण तुमच्या आधीच्या राष्ट्रांचा नाश झाला (अनावश्यक) प्रश्न विचारल्यामुळे आणि त्यांच्या पैगंबरांशी वाद घालण्यामुळे

माणसाने कामात गुंतले पाहिजे, जे अधिक महत्त्वाचे आणि आवश्यक आहे. सध्या आवश्यक नसलेल्या अशा कामांपासून दूर राहावे, त्याचप्रमाणे, ज्या गोष्टी घडल्या नाहीत त्याबद्दल समस्या विचारू नये.
प्रश्न विचारण्यास मनाई आहे जे समस्यांना गुंतागुंत करतात आणि शंकांचे दरवाजे उघडतात, ज्यामुळे बरेच मतभेद होतात.
सर्व प्रतिबंधांचा त्याग करण्याची आज्ञा; कारण ते सोडण्यात कोणतीही अडचण नाही, आणि म्हणून ते सर्वसाधारणपणे निषिद्ध होते.
ज्या गोष्टी करायच्या आहेत, त्या गोष्टी करण्याचा क्रम क्षमतेशी जोडलेला आहे, कारण काहीवेळा ते करणे कठीण असते किंवा काहीवेळा एखादी व्यक्ती ते करू शकत नाही.
अनेक प्रश्नांची बंदी. विद्वानांनी प्रश्नाचे दोन वर्ग केले आहेत. पहिल्या वर्गात धर्माच्या अत्यावश्यक मुद्द्यांशी संबंधित प्रश्न आहेत, ज्याचा उद्देश शिकणे आहे, या प्रकारचे प्रश्न विचारण्याचे आदेश दिले आहेत आणि सोबत्यांचे प्रश्न त्याच प्रकारचे असायचे, दुसऱ्या वर्गात प्रश्न आहेत, जे तंटा आणि तकलाफ म्हणून विचारले जातात, असा प्रश्न विचारण्यास मनाई आहे.
या उम्माला पूर्वीच्या राष्ट्रांप्रमाणेच त्यांच्या पैगंबराच्या विरोधात न पडण्याचा इशारा देण्यात आला आहे.
वारंवार अनावश्यक प्रश्न विचारणे आणि पैगंबरांशी मतभेद हे मृत्यूचे कारण आहे. विशेषत: ज्या समस्यांपर्यंत पोहोचता येत नाही अशा समस्यांबाबत. जसे की अदृश्य विषय, जे अल्लाहशिवाय कोणालाही माहित नाही आणि पुनरुत्थानाच्या दिवसाचे लेखाजोखा.
कठीण प्रश्न विचारण्यास मनाई. उझाई म्हणतात: जेव्हा अल्लाह एखाद्या सेवकाला ज्ञानाच्या आशीर्वादापासून वंचित ठेवू इच्छितो तेव्हा तो त्याच्या जिभेवर अनेक चुकीचे शब्द ठेवतो. अशी माणसे तुम्हाला कमीत कमी ज्ञानी वाटतील, इब्न वहिब म्हणतात: मी इमाम मलिक यांना असे म्हणताना ऐकले: विद्वान विवाद माणसाच्या हृदयातून ज्ञानाचा प्रकाश काढून घेतात.