आस्तिकचे प्रकरण देखील विचित्र आहे. तो जे काही करतो त्यात त्याच्यासाठी चांगले असते. परंतु आस्तिक सोडून इतर कोणासाठीही असे नाही

सांत्वनासाठी कृतज्ञता आणि संकटासाठी संयम बाळगण्याचे गुण, जो या दोन्ही गोष्टी करतो त्याला दोन्ही लोकांचे कल्याण होते. याउलट, ज्याने आशीर्वादाचे आभार मानले नाहीत आणि संकटात धीर धरला नाही, तो पुरस्कारापासून वंचित राहील आणि पापाचा हक्कदार होईल.
विश्वासाचा सद्गुण, आणि प्रत्येक बाबतीत बक्षीस फक्त विश्वासाच्या लोकांसाठी आहे.
चांगल्या काळात कृतज्ञता आणि संकटाच्या वेळी संयम बाळगणे ही श्रद्धावानांची वैशिष्ट्ये आहेत.
नशिबावरचा विश्वास माणसाला सर्व परिस्थितीत परिपूर्ण समाधानाच्या मार्गावर ठेवतो, तर अविश्वासूंची स्थिती त्याहून पूर्णपणे वेगळी असते,तोटा झाला तर त्याला राग येतो आणि आशीर्वाद मिळाल्यास तो नशा करतो आणि अल्लाहच्या उपासनेपासून दूर जातो आणि अवज्ञाकारी कृत्यांमध्ये खर्च करू लागतो.