“खरोखर, या दोन प्रार्थना ढोंगी लोकांसाठी सर्वात जड प्रार्थना आहेत, त्या दोघांचे गुण जर तुम्हाला कळले असते, तर गुडघ्यावर चालावे लागले तरी तुम्ही त्यांच्याकडे आला असता

पैगंबर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, त्याने एके दिवशी फजरची प्रार्थना केली, मग विचारले: आमच्या या प्रार्थनेत असे-इतके आहेत का? साथीदार म्हणाले: नाही. मग तो म्हणाला: अशी आणि अशी व्यक्ती उपस्थित आहे का? दुसऱ्या व्यक्तीकडून, ते म्हणाले: नाही. मोहम्मद या महणाले पहाटे आणि संध्याकाळच्या प्रार्थना ढोंगी लोकांसाठी सर्वात कठीण प्रार्थना आहेत. कारण त्यांच्यामध्ये आळशीपणा प्रचलित आहे, कारण त्यांच्यात ढोंगीपणाचा अभाव आहे जिथे ते अंधारात दिसत नाहीत.

हे विश्वासणारे, सकाळच्या आणि संध्याकाळच्या प्रार्थनेतील बक्षीस आणि अतिरिक्त बक्षीस - कारण बक्षीस कष्टाच्या प्रमाणात आहे - हे तुम्हाला माहीत असते तर तुम्ही ते रांगत किंवा हात आणि गुडघ्यांवर चालत असले तरीही ते केले असते.

इमामच्या जवळच्या त्यांच्या जवळची पहिली पंक्ती सर्वशक्तिमान अल्लाहच्या जवळ असलेल्या देवदूतांच्या पंक्तीसारखी आहे आणि जर आस्तिकांना पहिल्या पंक्तीचा सद्गुण काय आहे हे माहित असेल तर ते त्याकडे धाव घेतील. एखाद्या माणसाची दुसऱ्या माणसाबरोबरची प्रार्थना त्याच्या एकट्याच्या प्रार्थनेपेक्षा प्रतिफळ आणि परिणामात मोठी असते आणि दोन माणसांबरोबरची प्रार्थना एका माणसाबरोबर चांगली असते, ज्या प्रार्थनामध्ये पुष्कळ उपासक आहेत ती अल्लाहला अधिक प्रिय आणि चांगली आहे.